Ustawa o popieraniu pracy (Arbeitsförderungsgesetz)

0
comments

Do momentu uchwalenia w 1969 roku ustawy o popieraniu pracy (Arbeitsförderungsgesetz) 6 dominowała w RFN polityka rynku pracy o charakterze „osłonowym”, będąca częścią koncepcji socjalnej gospodarki rynkowej, przypisującej mechanizmowi rynkowemu możliwość osiągania stopy wzrostu gospodarczego zapewniającej pełne zatrudnienie. Polityka rynku pracy spełniać miała przede wszystkim funkcje kompensacyjne, zabezpieczające egzystencję bezrobotnym. Poza tym obejmowąła ona pośrednictwo pracy, poradnictwo zawodowe i pośrednictwo w dziedzinie szkolenia zawodowego. Prawne podstawy polityki rynku pracy stwarzała ustawa o pośrednictwie pracy i ubezpieczeniach dla bezrobotnych z 1927 roku w jej znowelizowanej postaci z 1957 roku i ustawa o utworzeniu Urzędu Pośrednictwa Pracy i Ubezpieczeń dla Bezrobotnych 1. Na mocy ustawy z 1927 roku ubezpieczenia na wypadek bezrobocia włączone zostały do powszechnego systemu ubezpieczeń społecznych. System ten z pewnymi modyfikacjami przetrwał do dzisiaj.

Zwolennicy socjalnej gospodarki rynkowej w RFN uważali, że wolnej grze sił rynkowych towarzyszyć mogą nieuniknione koszty społeczne i polityczne. Środkiem minimalizującym to ryzyko miał być według Miillera- -Armacka „zinstytucjonalizowany społeczny system wyrównujących premii” 8. Gdyby nie było takiego systemu, optymalna alokacja czynników produkcji mogłaby być ograniczona wymogami sprawiedliwości i stabilności społecznej ze względu na zbyt wysokie obciążenie pracobiorców.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>