Urzędu Pracy i pewne ulepszenia

0
comments

Porównanie sytuacji RFN i Wielkiej Brytanii, w której funkcjonują różne systemy pośrednictwa pracy, wskazuje, że intensywność problemów strukturalnych na rynku pracy w zasadzie nie różni się. W RFN występuje z jednej strony bezrobocie długookresowe, a z drugiej strony pojawiają się coraz większe problemy z obsadzeniem wolnych miejsc pracy (mis-match problem). Pomimo dobrej koniunktury w latach osiemdziesiątych, udział bezrobocia długookresowego kształtował się na poziomie 30% i nastąpiło wydłużenie czasu niezbędnego do obsadzenia wolnych miejsc zgłoszonych do urzędów pracy. Przeciętny czas niezbędny na obsadzenie wolnych miejsc pracy wzrastał z 3,9 tygodnia w 1983 roku, przez 4,9 tygodnia w latach 1987-1988, do 7,7 tygodnia w 1990 roku. W Wielkiej Brytanii, po poważnym wzroście bezrobocia długookresowego do 1986 roku, w którym osiągnęło ono 41,8%, nastąpił jego spadek i w 1990 roku wynosiło ono 32,4%. Czas niezbędny do obsadzenia miejsc pracy zgłaszanych do job centers kształtował się w latach 1986-1989 w granicach 5 tygodni i zmalał w 1990 roku do 4,2 tygodnia.

Przedstawiona argumentacja świadczy, że obawy czynników oficjalnych w RFN są przesadzone. Jak na razie, zaproponowane zostały pewne eksperymenty z prywatnym pośrednictwem pracy pod kontrolą Federalnego Urzędu Pracy i pewne ulepszenia zmierzające do zwiększenia efektywności publicznego pośrednictwa pracy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>