Trudności pojawiające się przy klasyfikowaniu bezrobocia

0
comments

Trudności pojawiające się przy klasyfikowaniu bezrobocia i jego przyczyn spowodowane są głównie dwoma czynnikami. Po pierwsze – przemilcza się często, jak powinny być mierzone zmienne określające wielkość bezrobocia, a po drugie – nie zauważa się czasem ich endogenicznego charakteru. Jeśli chodzi o pierwszy aspekt, to można posłużyć się przykładem bezrobocia robotników stoczniowych, które określane bywa jako bezrobocie strukturalne. Aby mieć prawo do takiego sądu należy jednak zbadać, w jakim stopniu bezrobocie to jest wynikiem zmian koniunkturalnych w popycie, wywołujących spadek zapotrzebowania na montaż statków. Endo- geniczność wielu zmiennych jest trudna do zrozumienia tylko w pierwszym momencie. Na przykład często winę za istniejące bezrobocie przypisuje się za wysokim placom. Ta hipoteza byłaby trafna, gdyby poziom płac wyznaczany był arbitralnie przez centralną instancję. W rzeczywistości jednak poziom płac jest rezultatem negocjacji między związkami zawodowymi a pracodawcami. Cele partnerów taryfowych określane są przez motywy ekonomiczne – jak na przykład wzrost plac równy wzrostowi wydajności pracy w celu stabilizacji stopy wzrostu plac, i pozaekonomiczne – jak władza, prestiż oraz styl negocjacji funkcjonariuszy związkowych. Jeśli zatem uważa się wysoki poziom plac za przyczynę bezrobocia i opowiada się za jego korektą, to trzeba określić, na jakie zmienne, w jaki sposób i kto musi oddziaływać, aby osiągnąć adekwatny poziom plac. W rezultacie okaże się, że decydujące znaczenie ma endogeniczny charakter jednej zmiennej, w tym przypadku wysokość płac.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>