Szok podażowy i inflacja

0
comments

Do wyjaśnienia istoty szoku podażowego posłużymy się krzywą Beve- ridge’a. Krzywa ta obrazuje negatywną zależność między stopą bezrobocia a stopą wolnych miejsc pracy. Wiadomo, że w miarę poprawy koniunktury i spadku bezrobocia pracodawcom trudniej znaleźć nowych pracowników i liczba wolnych miejsc pracy wzrasta 8. Z drugiej strony, przy większej liczbie wolnych miejsc pracy bezrobotni mogą łatwiej znaleźć zatrudnienie i bezrobocie maleje. Analiza krzywej Beveridge’a została następnie rozwinięta przez Blancharda i Diamonda przez wprowadzenie pojęcia szoku ogólnej aktywności gospodarczej i szoku realokacyjnego 9. Rozróżnienie szoku podażowego i popytowego nawiązuje do dwóch podstawowych nurtów teoretycznych współczesnej ekonomii, to jest keynesizmu i klasycyzmu.

Szok ogólnej aktywności gospodarczej występuje wówczas, gdy bezrobocie i wolne miejsca pracy zmieniają się w przeciwnych kierunkach: znajduje to odzwierciedlenie w przesuwaniu się wzdłuż krzywej (rys. 1.2). Natomiast szok realokacyjny występuje wtedy, gdy bezrobocie i wolne miejsca pracy zmieniają się w tych samych kierunkach, co na rys. 1.2 obrazuje przesunięcie krzywej w prawo (na przykład z punktu A do C). Negatywny szok realokacyjny oznacza pogorszenie efektywności funkcjonowania rynku pracy. Można zauważyć, że mimo większej liczby wolnych miejsc pracy w punkcie C niż w punkcie A, liczba bezrobotnych w tym punkcie jest również większa. Wszystkie punkty leżące na krzywej poniżej prostej o nachyleniu 45° obrazują stopę bezrobocia wyższą od stopy wolnych miejsc. W tej sytuacji występuje albo za niski popyt, albo – jakby powiedzieli ne- oklasycy – place są nieelastyczne i za wysokie. Z kolei punkty powyżej dwusiecznej wskazują na niedobór siły roboczej, przegrzany popyt i tendencje inflacyjne. Na dwusiecznej układu współrzędnych na jednego bezrobotnego przypada jedno wolne miejsce pracy. Podaż i popyt na pracę są zrównoważone ilościowo, a bezrobocie wywołane jest przez procesy aloka- cyjne na rynku pracy. Procesy te związane są z likwidacją i powstawaniem nowych miejsc pracy, przy czym zmiana zajęcia wymaga pewnego czasu na poszukiwania. Jego długość zależy od:

– rozmiarów procesów alokacji,

– przejrzystości rynku pracy,

– sprawności i szybkości działania urzędów pracy, przedsiębiorstw i poszukujących pracy,

– regionalnej i kwalifikacyjnej heterogeniczności podaży i popytu na pracę,

– zakresu i możliwości likwidacji nierównowagi kwalifikacyjnej i regionalnej przez mobilność pracowniczą.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>