System zintegrowanej „socjalnej gospodarki rynkowej”

0
comments

Koalicje „produktywności” między związkami zawodowymi a pracodawcami oraz/lub merkantylistyczne strategie modernizacji cechują system kor- poratystycznej gospodarki rynkowej. Zmiany technologiczne i odpowiednia elastyczność wykwalifikowanych kadr przedsiębiorstwa, stanowiących stałą załogę, są okupowane relatywnie wysokimi płacami. Racjonalizacja, specjalizacja i koncentracja produkcji są możliwe dzięki elastycznej organizacji pracy i selektywnemu doszkalaniu wysoko wykwalifikowanego personelu. Z drugiej strony powstaje coraz większa grupa zagrożona zwolnieniami, objęta umowami o pracę na czas określony. Państwo promuje przez selektywną politykę strukturalną branże przemysłu stosujące najnowszą technikę i technologię produkcji o wysokiej intensywności eksportu. Aktywna polityka rynku pracy koncentruje się na przygotowaniu personelu do przemian w gospodarce, podczas gdy gorzej wykwalifikowani pracobiorcy nie są objęci jej środkami aktywnego oddziaływania. Następuje segmentacja rynku pracy na dwie korporatystyczne grupy, to jest grupę zintegrowaną z miejscem pracy (insider) i wiele grup niezintegrowanych (outsider), z dużym ryzykiem utraty pracy i trudnościami z ponownym jej uzyskaniem. Strategia korporatystycznej gospodarki rynkowej, której istotne cechy są zauważalne w RFN, prowadzi także do eksportu bezrobocia. Szacuje się, że przy obecnej nadwyżce bilansu handlowego RFN eksport bezrobocia osiąga wielkość 1 miliona osób.

System zintegrowanej „socjalnej gospodarki rynkowej” cechuje się wysokim stopniem instytucjonalnej kooperacji między pracą, kapitałem i państwem. Struktnra tej kooperacji jest inna niż w poprzednim modelu i można ją określić jako „instytucjonalnie koordynowaną elastyczność”. Polityka państwa w socjalnej gospodarce rynkowej jest zorientowana na tworzenie indywidualnych, elastycznych możliwości na rynku pracy, w rezultacie których można w cywilizowany sposób sprowadzić różnorodne sprzeczne interesy gospodarcze i społeczne na płaszczyznę modus vivendi. Państwo tworzy przy tym raczej prawne ramy elastycznej kooperacji niż ingeruje bezpośrednio w procesy gospodarcze. Interwencja państwa ma zatem uniwersalny charakter i nie jest zorientowana selektywnie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>