System kształcenia – dalszy opis

0
comments

Centralne znaczenie robotników wykwalifikowanych w planowaniu zatrudnienia w firmach niemieckich przedstawione jest w wielu studiach 38, w których zwraca się uwagę, że często istotne są nie posiadane kwalifikacje, a nabyte specjalne nawyki, jak odpowiedzialność, precyzyjność pracy, niezawodność, elastyczność oraz zgoda na wykonywanie prac niezgodnych z wyuczonym zawodem. Duże przedsiębiorstwa, które oferują relatywnie wysokie place, wykorzystują to w ten sposób, że zatrudniają często robotników wykwalifikowanych do prac, które może wykonywać robotnik przyuczony. Przykładem ilustrującym te tendencje może być praca piekarza w przemyśle chemicznym. Równolegle jednak przedsiębiorstwa niemieckie zmierzają do tego, aby zmiany produkcyjne dokonywały się przez dostosowania wewnętrzne i nie prowadziły do zwolnień. Pracownicy mają zapewnione bezpieczeństwo pracy za cenę wykonywania czynności niezgodnych z wyuczonym zawodem i wymagających niższych kwalifikacji.

Toczona dyskusja nad dualnym systemem kształcenia dostarcza także podstaw do ocen krytycznych. Podkreśla się, że od połowy lat osiemdziesiątych, w warunkach niżu demograficznego i zmienionych oczekiwań, gwałtownie maleje liczba absolwentów i młodzieży rozpoczynającej naukę zawodu. W rezultacie wiele dziedzin gospodarki skarży się na brak wykwalifikowanych robotników. Wyraźnie daje się zauważyć tendencję do zmierzania w kierunku wyższego wykształcenia, zapewniającego większe szanse zatrudnieniowe i dochodowe. Dlatego też wskazuje się, że podniesienie atrakcyjności systemu dualnego leży przede wszystkim w zwiększeniu stabilizacji zatrudnienia i awansu zawodowego po zakończeniu kształcenia w systemie dualnym 39. Drogą rozwiązującą ten problem miałaby być elastyczna koordynacja doskonalenia zawodowego w zakładzie, otwierająca perspektywy dalszego awansu pracowników.

Przedstawione powyżej uwagi pozwalają lepiej zrozumieć rolę wspierania kształcenia i doskonalenia zawodowego dla dorosłych. Takie problemy jak bieda, analfabetyzm, zagrożenie egzystencji grup problemowych rynku pracy, które w końcu lat sześćdziesiątych w Stanach Zjednoczonych Ameryki prowadziły do szerokiej ekspansji programów szkoleniowych, występowały w RFN w dużo mniejszej skali. Wychodząc z koncepcji „periodycznego szkolenia” i „uczenia się przez całe życie”, wykorzystywano szkolenie i doskonalenie zawodowe głównie jako instrument dostosowujący kwalifikacje do zmian strukturalnych w gospodarce oraz promowano ruchliwość zawodową i zmierzano do ogólnego podniesienia poziomu kwalifikacji dobrze wyszkolonych pracowników.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>