Świadczenia kompensacyjne

0
comments

W niemieckim ustawodawstwie przewidziane są dwa świadczenia, które zastępują utracone wynagrodzenie, to jest zasiłek dla bezrobotnych (Arbeitslosengeld) i zapomoga dla bezrobotnych (Arbeitslosenhilfe). Świadczenia te różnią się wysokością, długością okresu pobierania i charakterem prawnym. Zasiłek dla bezrobotnych ma charakter ubezpieczeniowy, a zapomoga jest świadczeniem opiekuńczym.

Zasiłek dla bezrobotnych wynosi 68% zryczałtowanego wynagrodzenia netto w przypadku bezrobotnych z jednym dzieckiem na utrzymaniu (w rozumieniu prawa podatkowego), a dla pozostałych bezrobotnych 63%. Prawo do zasiłku ma osoba, która:

– jest bezrobotna,

– zarejestrowana w urzędzie pracy,

Maßnahmen zur Arbeitsbeschaffung (ABM), Mitteilungen aus der Arbeitsmarkt- und Berufsforschung, 1989, nr 4, s. 523-539.

– pozostaje do dyspozycji pośrednictwa pracy,

– złożyła wniosek o zasiłek,

– posiada odpowiedni okres stażn ubezpieczeniowego (Anwartschafts- zeit).

Okres przysługiwania zasiłku jest uzależniony od długości zatrudnienia objętego obowiązkiem uiszczania składek ubezpieczeniowych na rzecz Federalnego Urzędu Pracy w ostatnich trzech latach i od wieku bezrobotnego. Najkrótszy okres pobierania zasiłku wynosi 156 dni, a najdłuższy 832 dni (w przypadku osób powyżej 54 lat).

Jeżeli bezrobotny utracił prawo do zasiłku, to przysługuje mu zapomoga dla bezrobotnych. Prawo do zapomogi mają osoby znajdujące się w potrzebie, które pobierały w ciągu ostatniego roku zasiłek dla bezrobotnych. Zapomoga przyznawana jest na okres jednego roku, po którym można się o nią ubiegać ponownie. Wysokość zapomogi wynosi 58% wynagrodzenia netto dla bezrobotnego posiadającego co najmniej jedno dziecko i 56% dla osób pozostałych. Świadczenie to finansowane jest z budżetu federalnego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>