Problemy analizy bezrobocia – ciąg dalszy

0
comments

W przypadku bezrobocia strukturalnego popyt w gospodarce jest wystarczający, ale jednocześnie istnieje niedostosowanie strukturalne podaży pracy do popytu na silę roboczą. Przejawia się to głównie w braku siły roboczej o odpowiednich kwalifikacjach lub/i nadwyżkach rąk do pracy na danym rynku, podczas gdy na innym występuje ich niedobór. Wielu teoretyków przyczyn bezrobocia strukturalnego dopatruje się w funkcjonowaniu rynku pracy. Szczególnie ekonomiści ze szkoły neoklasycznej widzą przyczyny występowania tego zjawiska w sposobie zachowania się pracobiorców na rynku pracy i określają je jako „bezrobocie dobrowolne”.

Stosowanie nowych technik produkcji jest jedną z przyczyn utrzymującego się, nawet w okresach rozwoju, wysokiego bezrobocia w krajach rozwiniętych. W związku z tym w literaturze zachodniej spotkać można pojęcie bezrobocia technologicznego, które oznacza brak możliwości zatrudnienia osób tracących pracę w wyniku postępu technicznego (np. robotyzacja, nowe systemy pracy biurowej). Oponenci podkreślają natomiast, że rozwój techniki i technologii stwarza nowe możliwości zatrudnienia, gdyż wywołuje zmiany w sektorowej, gałęziowej, kwalifikacyjnej oraz regionalnej strukturze zapotrzebowania na silę roboczą. Wymaga to jednak dużej elastyczności rynku pracy. Jeżeli procesy dostosowawcze na rynku pracy nie następują odpowiednio szybko, to w rezultacie powstaje bezrobocie strukturalne wywołane przez nową technikę i technologię.

Nie ma jasności poglądów co do zakresu i granic poszczególnych kategorii bezrobocia. Najwięcej kontrowersji wywołuje istota bezrobocia strukturalnego. Dlatego też problem ten będzie przedmiotem dalszych rozważań zmierzających do zaproponowania koncepcji stwarzającej makroekonomiczne ramy analizy bezrobocia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>