Powiązanie polityki rynku pracy z polityką strukturalną

0
comments

Brak zatrudnieniowo zorientowanej makroekonomicznej polityki gospodarczej powoduje, że polityce rynku pracy przypisuje się coraz więcej zadań. Niemiecka koncepcja polityki rynku pracy z lat sześćdziesiątych nie jest w stanie sprostać tym zadaniom i nowym wyzwaniom okresu transformacji. Nieadekwatność ustawy o popieraniu pracy (AFG) znalazła swój wydźwięk w projekcie przedłożonym parlamentowi przez posłów z frakcji SPD w lutym 1993 roku. Propozycja ta zmierza do zastąpienia wspomnianej regulacji prawnej przez ustawę o popieraniu pracy i struktury (Arbeits- und Strukturförderungsgesetz- ASFG) 5.

Zauważalna od dwudziestu lat nieadekwatność celów i środków polityki rynku pracy zmusza do koncepcyjnych przemyśleń nad przyszłymi reformami. Ograniczone ramy rozprawy nie pozwalają na przedstawienie całej koncepcji reform. Dlatego też wskażemy na centralne problemy, które decydować będą w przyszłości o sukcesie polityki rynku pracy. Najważniejsze wydaje się być sprzężenie polityki rynku pracy z polityką strukturalną, popieranie doskonalenia zawodowego, rozbudowa drugiego rynku pracy, ukierunkowanie środków na grupy celowe i zmiana systemu finansowania.

Powiązanie polityki rynku pracy z polityką strukturalną wymaga wciągnięcia jej w koncepcje rozwoju regionalnego, po to, by dostosować tworzone miejsca pracy (ABM) i kierunki doskonalenia zawodowego do potrzeb regionu. W projekcie proponuje się, żeby nowe rozwiązania zawierały instrumenty bliskie gospodarce, przy czym w odróżnieniu od środków polityki gospodarczej jako kryterium oceny stosować należałoby liczbę utworzonych miejsc pracy lub dodatkowo zatrudnionych bezrobotnych. Promowane powinny być projekty leżące w interesie społecznym i zmierzające do polepszenia struktury regionu, zapomogi dla małych i średnich firm na adaptację zawodową bezrobotnych, przedsięwzięcia zmierzające do podejmowania przez bezrobotnych działalności na własny rachunek i szkolenie wewnątrzzakładowe. Istotną kwestią jest właściwe dobranie instrumentów, aby nie doprowadzić do „przesuwania” zadań i kosztów pozostających w gestii innych podmiotów na politykę rynku pracy.

Utrzymanie dotychczasowego poziomu kształcenia i doskonalenia zawodowego

Próby powiązania obydwu polityk nie przyniosły, w szczególności w Niemczech Wschodnich, zadowalających rezultatów. Brakuje kompleksowych analiz przyczyn powodujących ten stan rzeczy, wskazuje się natomiast na regulacje prawne i rozwiązania instytucjonalne. Dotychczasowe doświadczenia pokazują, że nie można mieć zbyt wielkich oczekiwań. Decyduje o tym nie brak dobrej woli, lecz fakt, że za pomocą instrumentów polityki rynku pracy nie można „przesunąć” bezrobotnych do prac społecznie użytecznych, zanim nie pozna się struktury przyszłych miejsc pracy 6.

W warunkach istniejącego wysokiego bezrobocia konieczne jest utrzymanie dotychczasowego poziomu kształcenia i doskonalenia zawodowego, a nawet jego wzrost. Przemawia za tym coraz krótszy okres przydatności nabytych kwalifikacji i dlatego ciągłe ich doskonalenie jest warunkiem sprawności zawodowej. Poza tym trzeba sprostać wyzwaniom konkurencji międzynarodowej, wymaganiom w zakresie ochrony środowiska naturalnego i nowemu stylowi życia. Podkreślić jednak należy, że doskonalenie zawodowe jest w pierwszej kolejności zadaniem przedsiębiorstwa zatrudniającego pracownika. W czasach recesji i bezrobocia staje się ono także przedmiotem zainteresowania polityki rynku pracy. Wydaje się, że w Niemczech Wschodnich zakładowe doskonalenie zawodowe mogłoby być czasowo wspierane ze środków publicznych. W procesie transformacji gospodarki promocja inwestycji w kapitał ludzki musi mieć znaczenie równorzędne z inwestycjami w kapitał realny.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>