Pomoc dla pracy

0
comments

Ze względu na ograniczone efekty ABM i „pomocy dla pracy” poszukuje się na szczeblu komunalnym nowych rozwiązań. Rosnący udział bezrobocia długookresowego, wyrażający się w latach 1986-1989 między innymi 30-procentowym wzrostem liczby bezrobotnych pozostających bez pracy powyżej 4 lat, stanowił nowe wyzwanie dla lokalnej polityki rynku pracy. Zaczęto lansować strategię „konstruktywnej transformacji”, która powiązana jest ściśle z toczącą się dyskusją nad rolą drugiego rynku pracy.

Drugi rynek pracy pełni uzupełniającą i zastępczą funkcję w stosunku do pierwszego rynku i związany jest z inicjatywami tworzącymi publicznie wspierany sektor zatrudnieniowy 12. Sama nazwa wskazuje na priorytet pierwszego rynku pracy, na którym istnieją konkurencyjne miejsca pracy dla osób dobrze wykwalifikowanych. Zatrudnienie zaś na drugim rynku pracy zorientowane jest na integrację pracownika z pierwszym rynkiem. Praca na drugim rynku jest regularnie subwencjonowana. W publicznie wspieranym sektorze zatrudnieniowym wynagrodzenie za pracę jest niższe od płacy taryfowej. Sektor ten powinien zapewnić pracę dla grup problemowych rynku pracy. Decydującymi kryteriami przyznawania pracy są długość okresu pozostawania bez zatrudnienia i ryzyko długookresowego bezrobocia. Pracownicy na drugim rynku pracy realizują przedsięwzięcia, które nie opłacają się przedsiębiorstwom prywatnym, ale ze względów społeczno-ekonomicznych muszą być wykonywane.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>