Category Polityka zatrudnienia

Efekty zatrudnieniowe – ciąg dalszy

0
comments

W następnym etapie szacowany jest wpływ stosowanych instrumentów na zmniejszenie rozmiarów bezrobocia. Przyjmuje się, że bez możliwości pracy w skróconym czasie dwie trzecie osób korzystających z tego świadczenia zarejestrowanych byłoby jako bezrobotni, a jedna trzecia zasiliłaby grupę bezrobotnych nie rejestrowanych (cichą rezerwę). Stąd też oddziaływanie tego instrumentu na rozmiary rejestrowanego bezrobocia jest dużo mniejsze od efektu zatrudnieniowego. Zgodnie ze stosowaną metodą szacunku, osoby zatrudnione w ramach ABM i uczestnicy doskonalenia zawodowego, którzy przedtem pozostawali bez pracy, wpływają na redukcję bezrobocia w całej wysokości. W pozostałych przypadkach przyjmuje się dwie trzecie wysokości efektu zatrudnieniowego.

przeczytaj wszystko

Histereza cz. II

0
comments

Histereza może ujawniać się w różnym stopniu. W przypadku czystej hysteresis naturalna stopa bezrobocia pokrywa się z aktualną stopą bezrobocia, chociaż występować może minimalne spóźnienie. Bezrobocie nie wywołuje w tej sytuacji inflacji płacowej. Histereza może pojawiać się w bardziej zaawansowanym stopniu i wtedy naturalna stopa bezrobocia tylko częściowo pokrywa się z bezrobociem występującym w danym momencie.

przeczytaj wszystko

Ogólne zasady pośrednictwa pracy cz. II

0
comments

Niemieckie pośrednictwo pracy spełnia także funkcję środka kontroli społecznej, gdyż jest ściśle połączone z ubezpieczeniem na wypadek bezrobocia. Wypłaty zasiłków dla bezrobotnych i innych świadczeń z ubezpieczenia od bezrobocia są bowiem uwarunkowane zarejestrowaniem się w urzędzie pracy i pozostawaniem do jego dyspozycji.

przeczytaj wszystko

Zakres polityki zatrudnienia i rynku pracy

0
comments

W literaturze zachodniej podkreśla się, że pojęcia polityki zatrudnienia i polityki rynku pracy nie są równoznaczne 1. Wielu autorów zauważa, że granica między polityką zatrudnienia i rynku pracy jest, z analitycznego punktu widzenia, nieprzejrzysta. Niektórzy ekonomiści traktują politykę rynku pracy jako część polityki zatrudnienia, a inni zaliczają ją do industrial and labour relations2. Polityka rynku pracy jest częściowo zorientowana na realizację innych celów niż polityka zatrudnienia. Koncentruje się ona na rozwiązywaniu problemów strukturalnych i społecznych rynku pracy, podczas gdy celem polityki zatrudnienia jest pełne zatrudnienie 3. Ten podział – uwzględniający aspekt strukturalny i poziom zatrudnienia – jest bardziej zrozumiały, jeśli uwzględni się fakt, że pojęcie polityki rynku pracy (manpower policy) było już wcześniej lansowane przez Międzynarodową Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), kiedy to w zasadzie nie było problemów z bezrobociem, a występowały trudności strukturalne na rynku pracy 4.

przeczytaj wszystko