Category Polityka zatrudnienia

Powiązanie polityki rynku pracy z polityką strukturalną

0
comments

Brak zatrudnieniowo zorientowanej makroekonomicznej polityki gospodarczej powoduje, że polityce rynku pracy przypisuje się coraz więcej zadań. Niemiecka koncepcja polityki rynku pracy z lat sześćdziesiątych nie jest w stanie sprostać tym zadaniom i nowym wyzwaniom okresu transformacji. Nieadekwatność ustawy o popieraniu pracy (AFG) znalazła swój wydźwięk w projekcie przedłożonym parlamentowi przez posłów z frakcji SPD w lutym 1993 roku. Propozycja ta zmierza do zastąpienia wspomnianej regulacji prawnej przez ustawę o popieraniu pracy i struktury (Arbeits- und Strukturförderungsgesetz- ASFG) 5.

przeczytaj wszystko

Ustawa o popieraniu zatrudnienia (Beschäftigungsförderungsgesetz)

0
comments

Rządząca w Republice Federalnej Niemiec koalicja konserwatywno-liberalna próbowała, podobnie jak rządy innych krajów wysoko rozwiniętych, przez politycznie sterowaną deregulację rynku pracy promować zatrudnienie 7. Prawne podstawy dla tego typu działań stworzyła ustawa o popieraniu zatrudnienia (Beschaftigungsfórderungsgesetz) z 1985 roku, która przez zmiany likwidujące szereg uprawnień pracowniczych w dziedzinie ochrony stosunku pracy miała przyczynić się do wzrostu zatrudnienia 8. Szczególnie chodziło o umożliwienie zawierania umowy o pracę na czas określony, to jest do 18 miesięcy, jeśli pracobiorca podejmuje nową pracę bezpośrednio po zakończeniu nauki zawodu. Ponadto nowe rozwiązania przewidywały:

przeczytaj wszystko

Wnioski z doświadczeń niemieckich dla Polski

0
comments

Polska weszła na drogę uprzemysłowienia o wiele później niż Niemcy. Stąd też polityka zatrudnienia i rynku pracy w Polsce ma do rozwiązania jakościowo odmienne problemy i przeciwdziałanie bezrobociu odbywa się w zupełnie innych warunkach instytucjonalnych. Chociaż w obydwu krajach proces transformacji gospodarki związany jest z szybkim wzrostem bezrobocia, to w Polsce mamy jednak odmienną strategię reform. Zjednoczenie Niemiec powiązane było z likwidacją granic, wprowadzeniem w pełni wymienialnej waluty i powiązaniem gospodarki wschodnioniemieckiej z systemem międzynarodowej konkurencji. Powstała silna presja na wzrost płac realnych, która stała się jedną z przyczyn szybkiego spadku zatrudnienia. W Polsce transformacja gospodarki dokonuje się w wolniejszym tempie przy jednoczesnym spadku płacy realnej, co powoduje, że nacisk na redukcję zatrudnienia w przedsiębiorstwach jest o wiele mniejszy. Nie oznacza to jednak, że o powodzeniu polskich reform nie zadecyduje rynek pracy. Trzeba bowiem pamiętać, że nie można zmniejszyć dystansu technologicznego i luki produkcyjnej Polski w stosunku do Europy Zachodniej bez wzrostu bezrobocia i reformy dawnego systemu zatrudnienia. Można zatem spodziewać się pewnej fazy w procesie transformacji, w której nastąpi silny wzrost bezrobocia spowodowany procesami restrukturyzacji gospodarki. W tym momencie akceptacja społeczna dalszych reform możliwa będzie tylko przy skoncentrowanej pomocy instytucji rynku pracy i systemu zabezpieczenia społecznego.

przeczytaj wszystko

Zadania Urzędu Powierniczego

0
comments

Przejściu do nowego systemu społeczno-gospodarczego towarzyszą w byłej NRD szybkie przekształcenia własnościowe. Procesy prywatyzacyjne utrudnia nie rozwiązana do końca sprawa reprywatyzacji, która według ustawodawstwa zachodnioniemieckiego ma pierwszeństwo przed prywatyzacją. Przekształcenia własnościowe realizowane są przez Urząd Powierniczy (Treuhandanstalt). Urząd Powierniczy został utworzony 1 marca 1990 roku w celu przekształcenia przedsiębiorstw państwowych w spółki kapitałowe. W czerwcu 1990 roku instytucja ta została upoważniona z mocy ustawy do prywatyzacji podległych jej przedsiębiorstw. Jako podmiot prawa publicznego i osoba prawna Urząd Powierniczy realizuje proces prywatyzacji 8 tys. przedsiębiorstw państwowych zatrudniających 4 miliony osób. Poza tym urząd ten posiada i zarządza ziemią i lasami o powierzchni 4 milionów hektarów, co odpowiada 40% powierzchni Niemiec Wschodnich. Z racji spełnianych funkcji Urząd Powierniczy jest instytucją publiczną, natomiast dyskusyjne jest traktowanie go jako koncernu przedsiębiorstw publicznych.

przeczytaj wszystko

Skrócony czas pracy – ciąg dalszy

0
comments

Dopłaty do skróconego czasu pracy realizują cele polityki socjalnej, rynku pracy, zakładowej polityki osobowej i polityki gospodarczej. Obok swej tradycyjnej funkcji zabezpieczenia utraconej płacy, zapobiegając zwolnieniom w warunkach masowego bezrobocia, nabierają one coraz większego znaczenia jako instrument polityki rynku pracy. Ponadto zakład pracy utrzymuje swoją doświadczoną załogę i przy wzroście zamówień może szybko przywrócić wcześniejszą produkcję. Przez stabilizację zatrudnienia i zapewnienie dalszego istnienia zakładów dotkniętych brakiem zamówień, niezmniejszone zostają także rozmiary siły nabywczej gospodarstw domowych.

przeczytaj wszystko

Rynek pracy jako system specjalnej regulacji

0
comments

Realizowany w Republice Federalnej Niemiec ustrój socjalnej gospodarki rynkowej znajduje wyraźne podstawy normatywne w Konstytucji. W Konstytucji określone są najistotniejsze pryncypia systemu rynku pracy. Wśród konstytucyjnych zasad wymienia się wolność osobistą, równość wobec prawa, wolność koalicji partnerów socjalnych oraz wolny wybór zawodu, miejsca pracy i kształcenia 1.

przeczytaj wszystko

Rynek pracy jako system specjalnej regulacji cz. II

0
comments

Z Ustawy zasadniczej RFN daje się wyraźnie wywieść priorytet dla gospodarki rynkowej, przy czym nakłada ona na państwo obowiązek tworzenia warunków dla bezpieczeństwa socjalnego jego obywateli. W odniesieniu do rynku pracy wykładnia ta oznacza zastąpienie koordynacji rynkowej przez kooperację partnerów rynkowych i systemową regulację specjalną. Kooperacja partnerów rynkowych nierozerwalnie związana jest z autonomią taryfową, którą gwarantuje konstytucyjna zasada wolności koalicji partnerów socjalnych. Umożliwia to związkom zawodowym i konfederacjom pracodawców zawieranie układów taryfowych regulujących stosunki pracy. Najniższe płace taryfowe są uznawane za płace minimalne w danej branży na terenie obowiązywania układu zbiorowego, za wyjątkiem przedsiębiorstw niezrzeszonych. W RFN nie ma państwowej regulacji plac minimalnych. Z szesnastu największych organizacji związkowych w przemyśle decydujące znaczenie podczas rokowań placowych ma związek zawodowy metalowców (IG-Metal) oraz służb publicznych, transportu i komunikacji (OTV). Szacuje się, że 90% umów o pracę odpowiada warunkom wynegocjowanym w układach zbiorowych. Świadczy to o nadzwyczajnym ekonomicznym znaczeniu tych układów i przesądza jednocześnie o wyjątkowym charakterze rynku pracy w systemie socjalnej gospodarki rynkowej 5.

przeczytaj wszystko

Rozpoznanie łańcucha przyczynowo-skutkowego

0
comments

Drugą fazą postępowania diagnostycznego jest rozpoznanie łańcucha przyczynowo-skutkowego. Należy w nim ustalić, które zmiany uznać można za efekt oddziaływania danego instrumentu oraz rozróżnić zmiany o charakterze autonomicznym i zależne od innych czynników. Występuje tutaj wiele problemów teoretycznych i metodologicznych związanych z klasyfikacją efektów. Podstawowy problem sprowadza się do pytania: jakie zmiany nastąpiłyby również bez użycia danego instrumentu? Chodzi o uwzględnienie tzw. efektów niezależnych i zmiany autonomiczne. Na to pytanie daje się odpowiedzieć z dużym przybliżeniem, gdyż rzeczywistość społeczno-gospodarcza nie pozwala na powtarzanie eksperymentów w tych samych warunkach.

przeczytaj wszystko

Problemy analizy bezrobocia

0
comments

Zjawisko bezrobocia charakteryzuje głównie gospodarkę rynkową i oznacza sytuację, w której popyt na siłę roboczą jest niniejszy od jej podaży. Na rynku pracy występuje wolna siła robocza, nie znajdująca zatrudnienia. W odniesieniu do jednostki bezrobocie oznacza przymusowe pozostawanie w bezczynności zawodowej z powodu braku możliwości znalezienia, w ustalonym prawnie czasie, pracy odpowiadającej jej kwalifikacjom. Bezrobocie jest zatem równoznaczne z całkowitym brakiem możliwości zarobkowania 1.

przeczytaj wszystko

Pomoc dla pracy

0
comments

O ile urzędy pracy troszczą się w zasadzie o bezrobotnych posiadających prawo do zasiłku lub zapomogi, to gminy mają na uwadze przede wszystkim bezrobotnych objętych pomocą społeczną. Dlatego też zaczęły one tworzyć od 1982 roku miejsca pracy dla osób pobierających świadczenia w systemie pomocy społecznej. Pomoc ta, zgodnie z ustawą o pomocy społecznej, przeznaczona jest na zatrudnienie na czas określony bezrobotnych korzystających ze świadczeń opieki społecznej i nie posiadających prawa do zasiłku lub zapomogi dla bezrobotnych. Pomoc ta była pomyślana także dla tej grupy osób, która w czasach pełnego zatrudnienia miała trudności z integracją zawodową. „Pomoc dla pracy” należy widzieć przede wszystkim jako wspieranie przez urzędy socjalne poczynań bezrobotnych w ich samodzielnych staraniach o pracę. Podmioty komunalne nie są skrępowane żadnymi ograniczeniami co do wyboru osób i obowiązuje zasada rozpatrywania poszczególnych przypadków. Zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem gminy stosują cztery warianty pomocy:

przeczytaj wszystko

Pomoc dla pracy – ciąg dalszy

0
comments

Pierwszą akcję „pomocy dla pracy” zorganizowano w Berlinie Zachodnim w 1983 roku, gdzie w celu zmniejszenia liczby osób pobierających świadczenia z tytułu pomocy społecznej zorganizowano zatrudnienie przy pracach społecznie użytecznych. Jak pokazują badania Ilartmanna, „model berliński” znalazł szybko uznanie wśród osób objętych tą inicjatywą 10. W programie tym partycypowało w 1983 roku prawie 50 tysięcy bezrobotnych.

przeczytaj wszystko