Polityka rynku pracy i bezrobocie w krajach OECD cz. II

0
comments

Oznaczenia w nawiasach odnoszą się do krzywej Beveridge’a (rys. 1.2). krajach EWG, gdzie wskaźnik ten wzrósł z 46,9% do 52,4%, mimo rosnącego udziału wydatków na aktywne instrumenty polityki rynku pracy. Stwierdzić można także pozytywną korelację między stopą bezrobocia a udziałem bezrobocia długookresowego w ogólnym bezrobociu.

Wykorzystując krzywą Beveridge’a Jackman, Pissarides i Savouri zbadali wpływ aktywnej polityki rynku pracy na stopę bezrobocia w krajach OECD w latach 1971-1988 38. Stwierdzili oni, że w celu integracji zawodowej bezrobotnych pozostających bez pracy dłużej niż rok, przeznaczono specjalne środki na tworzenie nowych miejsc pracy w Australii, Austrii, Belgii, Holandii i Wielkiej Brytanii, podczas gdy w RFN, Finlandii, Francji i Szwecji preferowano dotacje do płac. W badanym okresie w Australii, Danii, Francji i Wielkiej Brytanii wprowadzono specjalne programy nakierowane na zwalczanie bezrobocia długookresowego.

Długość ustawowego okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych i sposób określania jego wysokości w stosunku do wynagrodzenia z okresu poprzedzającego bezrobocie są przez przeważającą część badaczy uznane za czynnik znacząco wpływający na wysokość bezrobocia. Należy jednak podkreślić, że pogląd ten uważany jest przez niektórych ekonomistów za dyskusyjny 39.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>