Polityka rynku pracy w RFN

0
comments

Aby uzyskać pełen obraz trzeba jeszcze udzielić odpowiedzi na pytanie, jak daleko polityka rynku pracy w RFN wykorzystywała istniejące możliwości (dla porównania zob. tabl. VII.3). Należałoby zapytać, jakie było realne pole jej oddziaływania, przy założeniu występowania politycznej woli rozwiązywania problemów zatrudnieniowych. Brak kryteriów porównawczych nie pozwala na przeprowadzenie kwantytatywnej analizy. Istnieją jednak dwa ewidentne dowody na to, że możliwości polityki rynku pracy nie były konsekwentnie wykorzystywane.

przeczytaj wszystko

Efekty zatrudnieniowe – ciąg dalszy

0
comments

W następnym etapie szacowany jest wpływ stosowanych instrumentów na zmniejszenie rozmiarów bezrobocia. Przyjmuje się, że bez możliwości pracy w skróconym czasie dwie trzecie osób korzystających z tego świadczenia zarejestrowanych byłoby jako bezrobotni, a jedna trzecia zasiliłaby grupę bezrobotnych nie rejestrowanych (cichą rezerwę). Stąd też oddziaływanie tego instrumentu na rozmiary rejestrowanego bezrobocia jest dużo mniejsze od efektu zatrudnieniowego. Zgodnie ze stosowaną metodą szacunku, osoby zatrudnione w ramach ABM i uczestnicy doskonalenia zawodowego, którzy przedtem pozostawali bez pracy, wpływają na redukcję bezrobocia w całej wysokości. W pozostałych przypadkach przyjmuje się dwie trzecie wysokości efektu zatrudnieniowego.

przeczytaj wszystko

Skrócony czas pracy

0
comments

Istotnym zagrożeniem dla trwałości istniejących stosunków pracy bywa przejściowy brak pracy, którego przyczyną może być spadek koniunktury. Normalnie pracodawcy zwalniają w tej sytuacji zbędnych pracowników. Zgodnie z duchem ustawy o popieraniu pracy, przeciwdziałać temu ma zasiłek dla pracowników zatrudnionych w skróconym wymiarze godzin, który rekompensuje im część utraty wynagrodzenia. Pracownicy otrzymują od Federalnego Urzędu Pracy zasiłki wynoszące 68% utraconej płacy netto, jeśli mają przynajmniej jedno dziecko na utrzymaniu w rozumieniu przepisów prawa podatkowego. Dla pozostałych pracowników wysokość ta wynosi 63%. Świadczenia te mogą być wypłacane przez okres sześciu miesięcy. Z powodu nadzwyczajnie trudnej sytuacji na rynku pracy, czas ich wypłacania może być przedłużony do 24 miesięcy.

przeczytaj wszystko

Nowe wyzwania

0
comments

Po zjednoczeniu Niemiec szybkie przemiany ustrojowe wywarły negatywny wpływ na sytuację na rynku pracy w części wschodniej Republiki Federalnej Niemiec. W końcu 1989 roku liczba zawodowo czynnych w byłej NRD wynosiła 9,7 miliona osób, z czego 750 tys. przypadało na tzw. sektor X (armia, policja, służba bezpieczeństwa, partie polityczne i organizacje masowe). Liczba zawodowo czynnych malała bardzo szybko i osiągnęła w lipcu 1993 roku poziom 6,144 miliona osób. Mniej drastycznie, ale nie mniej dramatycznie wzrosło bezrobocie. Jego rozmiary przekroczyły 1,166 miliona osób, a stopa bezrobocia osiągnęła poziom 15,3%. Najwięcej zwolnień nastąpiło w rolnictwie i przemyśle przetwórczym. W przemyśle, w którym wcześniej pracowało więcej niż jedna trzecia ogółu pracobiorców, zatrudnienie spadło o 60%. Udział tej gałęzi w ogólnym zatrudnieniu wynosi teraz tylko około 20%. Bezrobociem dotknięte są przede wszystkim osoby starsze, zwłaszcza niewykwalifikowane. Podobnie wygląda sytuacja kobiet: stanowią one dwie trzecie populacji bezrobotnych. Mniej krytycznie przedstawia się sytuacja młodych pracobiorców, ale w ostatnim okresie wystąpił deficyt miejsc praktycznej nauki zawodu.

przeczytaj wszystko

Histereza cz. II

0
comments

Histereza może ujawniać się w różnym stopniu. W przypadku czystej hysteresis naturalna stopa bezrobocia pokrywa się z aktualną stopą bezrobocia, chociaż występować może minimalne spóźnienie. Bezrobocie nie wywołuje w tej sytuacji inflacji płacowej. Histereza może pojawiać się w bardziej zaawansowanym stopniu i wtedy naturalna stopa bezrobocia tylko częściowo pokrywa się z bezrobociem występującym w danym momencie.

przeczytaj wszystko

Analiza kosztów i korzyści

0
comments

Bezrobocie jest nierozerwalnie związane z dodatkowym obciążeniem ubezpieczeń społecznych i budżetów publicznych. Aktywna polityka rynku pracy przez redukcję rozmiarów bezrobocia przyczynia się do odciążenia tych budżetów. Rzeczywiste koszty aktywnej polityki rynku pracy (koszty netto) można określić przez porównanie kosztów danego programu (koszty brutto) z obniżką kosztów wynikającą ze zmniejszenia bezrobocia. Aby dokonać tego porównania należy wyszacować spadek bezrobocia będący rezultatem oddziaływania danego środka. Jest to pierwszy krok analizy kosztów i korzyści. Przeprowadzenie pełnej analizy efektów jest jednak niemożliwe, gdyż większa część kosztów (psychologiczne i socjalne aspekty bezrobocia, pośrednie efekty makro- i mikroekonomiczne) i korzyści (efekt alokacyjny, oddziaływanie w zakresie podziału, korzyści psychologiczne i społeczne) jest niemierzalna. Dlatego też w analizie ograniczymy się do odpowiedzi na dwa pytania:

przeczytaj wszystko

Problemy zatrudnieniowe

0
comments

Bezrobotni w tys. 149 185 246 274 583 1074 1060 1060 993 ze składek na ubezpieczenie od bezrobocia wiąże się z kosztową zasadą ekwiwalentności. Polega ona na indywidualnym lub grupowym sprzężeniu świadczeń z tytułu ubezpieczenia z ich kosztami. Zasada ta nie jest w pełni przestrzegana w przypadku ubezpieczenia od bezrobocia, gdyż na przykład z efektów płynących z doradztwa zawodowego, pośrednictwa pracy lub środków skierowanych na polepszenie stanu infrastruktury korzystają również grupy nie ponoszące kosztów. Świadczenia te są pozytywnymi efektami zewnętrznymi ubezpieczenia od bezrobocia i mają charakter dobra publicznego.

przeczytaj wszystko

Ogólne zasady pośrednictwa pracy cz. II

0
comments

Niemieckie pośrednictwo pracy spełnia także funkcję środka kontroli społecznej, gdyż jest ściśle połączone z ubezpieczeniem na wypadek bezrobocia. Wypłaty zasiłków dla bezrobotnych i innych świadczeń z ubezpieczenia od bezrobocia są bowiem uwarunkowane zarejestrowaniem się w urzędzie pracy i pozostawaniem do jego dyspozycji.

przeczytaj wszystko

Zakres polityki zatrudnienia i rynku pracy

0
comments

W literaturze zachodniej podkreśla się, że pojęcia polityki zatrudnienia i polityki rynku pracy nie są równoznaczne 1. Wielu autorów zauważa, że granica między polityką zatrudnienia i rynku pracy jest, z analitycznego punktu widzenia, nieprzejrzysta. Niektórzy ekonomiści traktują politykę rynku pracy jako część polityki zatrudnienia, a inni zaliczają ją do industrial and labour relations2. Polityka rynku pracy jest częściowo zorientowana na realizację innych celów niż polityka zatrudnienia. Koncentruje się ona na rozwiązywaniu problemów strukturalnych i społecznych rynku pracy, podczas gdy celem polityki zatrudnienia jest pełne zatrudnienie 3. Ten podział – uwzględniający aspekt strukturalny i poziom zatrudnienia – jest bardziej zrozumiały, jeśli uwzględni się fakt, że pojęcie polityki rynku pracy (manpower policy) było już wcześniej lansowane przez Międzynarodową Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), kiedy to w zasadzie nie było problemów z bezrobociem, a występowały trudności strukturalne na rynku pracy 4.

przeczytaj wszystko

Wzrost bezrobocia i liczba bezrobotnych

0
comments

W połowie lat siedemdziesiątych zakończył się proces pełnej internacjonalizacji rynków kapitałowych, co utrudniło skuteczne stosowanie instrumentów keynesistowskiej polityki pełnego zatrudnienia. W RFN, gdzie tradycyjnie przywiązywano dużą uwagę do stabilizacji cen, w celu przeciwdziałania inflacji zaczęto uwzględniać zalecenia wynikające z koncepcji „naturalnej” stopy bezrobocia.

przeczytaj wszystko