Opcje strategiczne – ciąg dalszy

0
comments

W miastach i gminach charakteryzujących się rutynowym zarządzaniem nie są podejmowane inicjatywy zatrudnieniowe na lokalnym rynku pracy. Uważa się, że za rynek pracy odpowiedzialny jest urząd pracy, a nie gmina. Gminy uprawiające konwencjonalną politykę rynku pracy wychodzą z założenia, że przedsięwzięcia muszą się opłacać lub co najmniej nie powodować dodatkowych kosztów. O motywach zaangażowania gmin w inicjatywy zatrudnieniowe można jedynie domniemywać. Badania zespołu Kraffta pokazują, że nie istnieje bezpośredni nacisk opinii publicznej na szczeblu gminnym, gdyż brakuje lobby polityki rynku pracy 14. Jednocześnie aktorzy lokalnej sceny politycznej, szczególnie w małych miejscowościach, znajdują się pod presją uzyskania akceptacji społeczności lokalnej. Prawdopodobnie muszą oni pokazać wyborcom, że nie są gorsi od działaczy w innych gminach i podejmują kroki zmierzające do zmniejszenia bezrobocia.

W procesie konceptualizacji i realizacji lokalnych programów zatrudnieniowych najczęściej uwzględnia się strategię preferującą „produktywną” promocję przemysłową. Komunalna promocja gospodarcza zmierza do zwiększenia wpływów z tytułu podatku przemysłowego i stworzenia miejsc pracy na pierwszym rynku pracy. Natomiast cele komunalnej polityki rynku pracy są akcentowane o wiele skromniej. Komunalna polityka rynku pracy, pomyślana jako rozwiązanie przejściowe dla bezrobotnych, określana jest mianem „polityki dla ludzi biednych” i nie pozwala się dobrze „sprzedać”. Z tego względu zajmuje ona w ramach „produktywnej” promocji przemysłowej marginalną pozycję.

Konwencjonalny model komunalnej polityki rynku pracy wykazuje im- manentną tendencję do samoograniczania się. Stojące do dyspozycji środki mogą być tylko wtedy stosowane, gdy nie powodują dodatkowych kosztów i można je zaadaptować do istniejących struktur. Wiele czynników przesądza zatem o konieczności transformacji tego modelu. Aktorzy sceny politycznej w RFN są już świadomi tego, że bezrobocie nie znika samo przez się w momencie poprawy koniunktury. Dotyczy to szczególnie grup problemowych rynku pracy, które tylko w nieznacznym stopniu korzystają ze wzrostu ogólnego popytu w gospodarce narodowej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>