Ochrona stosunku pracy

0
comments

Pod względem liczby regulacji ustawowych i taryfowych związanych z ochroną stosunku pracy RFN zajmuje po Francji drugie miejsce wśród rozwiniętych krajów przemysłowych. W 1978 roku okres wypowiedzenia pracy wynosił w tym kraju średnio 38 dni (robotnicy 24, urzędnicy 83) V Ochrona stosunku pracy dotyczyła zatrudnionych powyżej sześciu miesięcy w przedsiębiorstwach zatrudniających co najmniej sześć osób i obejmowała 80% ogółu zatrudnionych.

Zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem wszystkie wypowiedzenia muszą być uzasadniane, przy czym przyczyna zwolnienia może leżeć zarówno po stronie pracodawcy, jak i pracobiorcy. W przypadku wypowiedzenia pracy przez zakład uzasadnienie musi wskazywać na brak możliwości zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy lub przekwalifikowania, a także przesunięcia do innej czynności. Pod koniec lat siedemdziesiątych 60% zwolnień następowało z winy pracownika, a tylko 40% z przyczyn zależnych od zakładu 2. Na podkreślenie zasługuje fakt, że co dziesiąte wypowiedzenie ze strony pracodawcy było zaskarżane do sądu pracy, a liczba wygranych sporów z pracodawcą stanowiła 0,04% tych wypowiedzeń.

Na wypowiedzenia w zakładzie pracy duży wpływ mają związki zawodowe. Zgodnie z ustawą o ustroju zakładowym (Betriebsverfassungsgesetz) z 1972 roku wypowiedzenie pracy jest możliwe, jeśli została wysłuchana opinia związków i nie zgłoszą one sprzeciwu. W przypadku wypowiedzenia pracy przy sprzeciwie związków zawodowych, stosunek pracy istnieje do momentu rozstrzygnięcia sporu przez sąd pracy. W latach 1987-1988 prawie 60% ogółu zatrudnionych pracowało w zakładach, w których była rada zakładowa i obowiązywało postanowienie o ochronie stosunku pracy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>