Nowe wyzwania

0
comments

Po zjednoczeniu Niemiec szybkie przemiany ustrojowe wywarły negatywny wpływ na sytuację na rynku pracy w części wschodniej Republiki Federalnej Niemiec. W końcu 1989 roku liczba zawodowo czynnych w byłej NRD wynosiła 9,7 miliona osób, z czego 750 tys. przypadało na tzw. sektor X (armia, policja, służba bezpieczeństwa, partie polityczne i organizacje masowe). Liczba zawodowo czynnych malała bardzo szybko i osiągnęła w lipcu 1993 roku poziom 6,144 miliona osób. Mniej drastycznie, ale nie mniej dramatycznie wzrosło bezrobocie. Jego rozmiary przekroczyły 1,166 miliona osób, a stopa bezrobocia osiągnęła poziom 15,3%. Najwięcej zwolnień nastąpiło w rolnictwie i przemyśle przetwórczym. W przemyśle, w którym wcześniej pracowało więcej niż jedna trzecia ogółu pracobiorców, zatrudnienie spadło o 60%. Udział tej gałęzi w ogólnym zatrudnieniu wynosi teraz tylko około 20%. Bezrobociem dotknięte są przede wszystkim osoby starsze, zwłaszcza niewykwalifikowane. Podobnie wygląda sytuacja kobiet: stanowią one dwie trzecie populacji bezrobotnych. Mniej krytycznie przedstawia się sytuacja młodych pracobiorców, ale w ostatnim okresie wystąpił deficyt miejsc praktycznej nauki zawodu.

Bezrobocie, ze względu na brak inwestycji w odpowiednich rozmiarach, przekształca się w długookresowe, o niebezpiecznych skutkach społecznych. Jego udział wynosił we wrześniu 1992 roku 24% (w części zachodniej 27%). Tendencję tę potwierdzają także dane z monitora rynku pracy 8. W listopadzie 1992 roku wśród bezrobotnych zarejestrowani po raz pierwszy stanowili tylko 30% tej populacji. Prawie 25% bezrobotnych pozostawało bez pracy od maja tegoż roku, a 42% osób nie posiadało zatrudnienia co najmniej rok w ostatnich dwóch latach (tabl. III.2).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>