Koncepcje państwowej polityki rynku pracy

0
comments

W ramach gospodarki rynkowej można rozróżnić cztery podstawowe koncepcje państwowej polityki rynku pracy 19:

– państwa dobrobytu,

– wolnej gospodarki rynkowej,

– korporatystycznej gospodarki rynkowej,

– socjalnej gospodarki rynkowej.

W systemie „państwa dobrobytu” polityka rynku pracy zmierza do redukcji podaży pracy poprzez indywidualną koordynację i stosowanie różnego rodzaju zasiłków ze środków publicznych oraz systemu ubezpieczeniowego na wypadek bezrobocia dla osób zdolnych do pracy, a nie posiadających możliwości zatrudnienia. Bezrobocie nie jest tragedią, gdyż bezrobotni mają permanentne zasiłki lub pomoc dla bezrobotnych. Nawet gdy regulacje ustawowe dotyczące ochrony stosunku pracy ulegają dere- gulacji, to ze względu na alternatywy w postaci wcześniejszych emerytur, planów socjalnych, rent z powodu nieprzydatności zawodowej itd., nie jest to zbyt dokuczliwe. Inne rozwiązania sprowadzają się do zapewnienia dochodów, niezależnych od pracy i powiązanych z systemem zabezpieczenia państwa opiekuńczego.

Ta strategia państwowej polityki rynku pracy może budzić zastrzeżenia i wątpliwości. Powoduje ona bowiem wyłączenie określonych grup z rynku pracy i kreuje społeczeństwo, w którym dwie trzecie lub trzy czwarte obywateli ma zapewnioną stabilizację, a pozostałe osoby pozbawione są szans na osiągnięcie stabilizacji zawodowej i materialnej. Strategia taka wiąże się z niewykorzystaniem posiadanego potencjału produkcyjnego gospodarki. Świadczenia państwa dobrobytu oddziałują negatywnie na podejmowanie pracy zawodowej, a polityczna odpowiedzialność za politykę rynku pracy przesuwana jest na politykę społeczną. W Republice Federalnej Niemiec dominują pewne elementy tej strategii.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>