Histereza cz. II

0
comments

Histereza może ujawniać się w różnym stopniu. W przypadku czystej hysteresis naturalna stopa bezrobocia pokrywa się z aktualną stopą bezrobocia, chociaż występować może minimalne spóźnienie. Bezrobocie nie wywołuje w tej sytuacji inflacji płacowej. Histereza może pojawiać się w bardziej zaawansowanym stopniu i wtedy naturalna stopa bezrobocia tylko częściowo pokrywa się z bezrobociem występującym w danym momencie.

Zależność naturalnej stopy bezrobocia od poprzedniego poziomu bezrobocia oznacza, że mechanizmy prowadzące do równowagi na rynku pracy są słabe lub w ogóle nie funkcjonują. Wzrost naturalnej stopy bezrobocia w stosunku do okresu sprzed szoku może być wywołany przez zmiany w postawach pracobiorców. Mianowicie wysokie i trwale bezrobocie może zniechęcić bezrobotnych do poszukiwania pracy lub też mogą oni, jako mniej przydatni, nie być brani pod uwagę przy zatrudnianiu przez przesiębiorstwa. Rozwój sytuacji według przedstawionego scenariusza prowadzi do powstania pewnej grupy bezrobotnych, mającej problemy ze znalezieniem pracy także po ustaniu oddziaływania szoku podażowego.

Zjawisko histerezy można ująć w ramach przedstawionej koncepcji analizy bezrobocia, do czego wystarczy modyfikacja równania na stopę bezrobocia (5): (P – P-)t + (W- W)t = -(«! + h)(Ut – U) gdzie t oznacza czas.

Jeżeli dotychczas wymienione czynniki wpływające na naturalną stopę bezrobocia oznaczymy przez X, to stopę równowagi zależną od dotychczasowego rozwoju bezrobocia można przedstawić jako u: = hUt-i + cx gdzie 0 < h < 1. Podstawiając U z równania (11) do (10) otrzymujemy: (ax + bx) [(1 - h)Ut + h(Ut - Ut-1) - cX] (12)

Powyższe równanie dla h równego 0 przyjmuje postać wyjściowego równania bez uwzględnienia histerezy. Jeżeli rozpatrzymy przypadek pełnej histerezy (h = 1), to w równaniu (12) otrzymamy wzrost stopy bezrobocia. Wszystie zmienne są wtedy w stanie równowagi i nie możemy wówczas obliczyć stopy bezrobocia równowagi. Możemy tylko stwierdzić, że U określone jest przez ścieżkę czasową rozwoju zmiennej X i wyjściowego U. Dotychczasowe badania empiryczne wskazują, że przypadek pełnej histerezy jest raczej nieprawdopodobny. Wiarygodniejsza jest zatem sytuacja, gdzie 0 < h < 1, która określana jest mianem „uporczywości” (persistence).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>