Efekty budżetowe – ciąg dalszy

0
comments

W rachunku efektów ABM, posługując się metodą szacunku opartą na modelu input-output ze zintegrowanymi multiplikatorami dochodowymi, wyznacza się ogólny bilans monetarnych kosztów i korzyści. W 1991 roku przeciętne koszty jednego miejsca pracy w ramach ABM wynosiły 45 300 marek. Z ogólnofiskalnego punktu widzenia wynika z tego bezpośrednio zmniejszenie wydatków i wzrost wpływów budżetów publicznych w wysokości stanowiącej prawie 70% kosztów związanych z tym instrumentem. Jeśli w rachunku tym uwzględni się dodatkowo pośrednie efekty budżetowe, to korzyści wzrosną do 95% wydatków.

Federalny Urząd Pracy, jako główny podmiot finansujący ABM, osiąga niewielkie korzyści monetarne z tego instrumentu. Wydatki na ABM oddziałują tylko w 20% – a w przypadku uwzględnienia efektów pośrednich w 30% – na zwiększenie wpływów i zmniejszenie wydatków budżetowych tej instytucji. W największym stopniu profituje z tego tytułu budżet federalny, ponieważ najczęściej tym środkiem objęci są bezrobotni długookresowi, pobierający zapomogę dla bezrobotnych finansowaną przez ten budżet. Należy także podkreślić, że bezrobotni pobierający zasiłek stanowiliby z czasem dodatkowe obciążenie dla budżetu federalnego, gdyby nie stosowano ABM. Nowe miejsca pracy dla bezrobotnych zwiększają również dochody podatkowe budżetu i wpływy ze składek ubezpieczeń chorobowych i rentowych.

Przeprowadzona analiza uwzględnia tylko aspekty finansowe i nie może stanowić podstawy do pełnej oceny instrumentów polityki rynku pracy. Na przykład miejsca pracy tworzone w ramach ABM przyczyniają się do wzrostu podaży towarów i usług, a także do poprawy środowiska naturalnego człowieka, czego nie obejmuje ten rachunek. Również indywidualne i ogólnospołeczne korzyści z doskonalenia zawodowego, które uwidaczniają się dopiero w dłuższym okresie, musiałyby być wzięte pod uwagę. Co więcej, należałoby skwantyfikować pozytywne oddziaływanie na rynek pracy wydatków na materiały szkoleniowe, zatrudnienia nauczycieli itd. To samo dotyczy kosztów bezrobocia długookresowego, którym zapobieżono. Wiadomo przecież, że dekwalifikacja prowadzi do olbrzymich strat w potencjale kapitału ludzkiego. Nie bez znaczenia są także straty psychologiczne, rosnąca przestępczość i problemy wychowawcze z młodzieżą.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>