Dotychczasowe rezultaty i propozycje reform cz. II

0
comments

Pełne umiędzynarodowienie rynków kapitałowych i zmieniające się warunki społeczno-gospodarcze ograniczyły skuteczność polityki popytowej. Dlatego też w latach osiemdziesiątych nastąpiło przesunięcie akcentów w kierunku podażowo zorientowanej polityki gospodarczej. W RFN, gdzie wykształcił się model socjalnej gospodarki rynkowej, wzrosło także znaczenie socjalnych zobowiązań państwa. Prawie jedna trzecia produktu narodowego brutto przeznaczana jest na świadczenia socjalne. Wynikające z tego tytułu obciążenie przedsiębiorstw doprowadziło do zmiany ich zachowań. Szybko rosnące koszty pracy, a w szczególności ich pozapłacowe elementy, zaczynają oddziaływać hamująco na wzrost zatrudnienia. Rząd niemiecki lansuje pogląd o konieczności obniżenia dodatkowych kosztów osobowych w celu zwiększenia konkurencyjności gospodarki na rynku światowym. W przemyśle tego kraju relacja pozapłacowych elementów kosztów pracy do wynagrodzenia kształtuje się na poziomie około 84% 3. Przy tak stosunkowo wysokich pozapłacowych elementach kosztów pracy i niewykorzystanych zdolnościach produkcyjnych w gospodarce, wzrost rozmiarów popytu wpływa, w porównaniu z okresem wcześniejszym, w bardziej ograniczonym stopniu na wielkość zatrudnienia. Dodatkowy popyt może być bowiem zaspokojony bez dodatkowego zatrudnienia i bez rozbudowy mocy produkcyjnych. Bezrobocie nie ma dzisiaj charakteru koniunkturalnego, lecz w przeważającej części strukturalny, i w związku z umiędzynarodowieniem kapitału nie może być traktowane tylko jako problem jednej wyizolowanej gospodarki.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>