Doświadczenie RFN

0
comments

Koncentracja zwolnień z przyczyn zakładu pracy w nielicznych przedsiębiorstwach jest zgodna z tezą o wysokiej stabilności zatrudnienia w RFN 16. Świadczy to o unikaniu przez większość przedsiębiorstw zwolnień w czasie recesji i zbieżności interesów pracowniczych z celami strategicznymi korporacji, zorientowanymi na kształtowanie stałej załogi, motywowanej do wydajniejszej pracy przez gwarancje zatrudnienia i skłonnej do przemieszczeń wewnątrz firmy 17. Szerszej interpretacji tych procesów dostarczają teorie kapitału ludzkiego (human capital theory), kontraktów nieformalnych (implicit contract theory) i płacy względem efektywności (efficiency-wage- -hipothesis) 18.

Strategia zarządzania kadrami zorientowana na elastyczność zakładowego rynku pracy i stabilizację załogi w warunkach gospodarczo-instytucjonalnych Republiki Federalnej Niemiec przynosi, w przeciwieństwie do zewnętrznych dostosowań zatrudnienia, korzyści w zakresie efektywności. Okazuje się bowiem, że krótkookresowa polityka dostosowująca zatrudnienie via zewnętrzny rynek pracy uprawiana jest najczęściej w zanikających branżach, w przedsiębiorstwach stosujących pracochłonne techniki i zatrudniających pracowników gorzej wykwalifikowanych. Natomiast szybko rozwijające się firmy w przemyśle przetwórczym i w specjalistycznych usługach wykazują niższą fluktuację, mają dobrze wykwalifikowany personel oraz stosują rzadziej umowy o pracę na czas określony. Dysponowanie i elastyczne wykorzystywanie wysoko wykwalifikowanych kadr staje się koniecznością w warunkach szybkiego postępu technicznego, powodującego zmiany produkcji i zmuszającego do poszukiwania nowych rynków zbytu 19. Tendencję tę najlepiej obrazuje podwojenie liczby uczestników doskonalenia zawodowego w RFN w latach 1980-1988 20.

Doświadczenie RFN pokazuje, że możliwości zatrudnieniowe opartej na neoklasycznym modelu równowagi deregulacji rynku pracy zostały przecenione. Oficjalnie domniemywany wzrost poziomu zatrudnienia nie jest empirycznie stwierdzalny 21. Efekty strukturalne, a przede wszystkim negatywne skutki społeczne rozwiązań wprowadzonych ustawą o popieraniu zatrudnienia będą natomiast dawały o sobie znać coraz bardziej w przyszłym okresie.

Chociaż porównanie liczby bezrobotnych i wolnych miejsc pracy wskazuje, że problem bezrobocia w RFN sprowadza się do deficytu miejsc pracy w skali całej gospodarki, to neoklasyczno-monetarystyczna ekonomia podaży koncentruje się w ramach dyskusji o deregulacji rynku pracy na sztywności struktury płac, niedostatecznej mobilności pracowniczej oraz zapobieganiu przeszkodom utrudniającym swobodne przyjmowanie i zwalnianie pracowników przez przedsiębiorstwa. Innymi słowy, dyskusję i przedsięwzięcia polityki gospodarczo-społecznej przenosi się na płaszczyznę uboczną, co nie rozwiązuje problemu ogólnego niedoboru miejsc pracy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>