Cele polityki zatrudnienia

0
comments

Realizacja pełnego zatrudnienia jest głównym celem polityki zatrudnienia. Pełne zatrudnienie jest pojęciem umownym. Według M. Kabaja „pełne zatrudnienie można ujmować jako stan pełnego i produktywnego wykorzystania zasobów siły roboczej lub jako pewien stan równowagi na rynku pracy, tj. taką sytuację, w której każdy człowiek zdolny do pracy i chcący pracować może znaleźć pracę w stosunkowo krótkim czasie” 6. Z tej definicji stopę bezrobocia lub liczbę bezrobotnych przypadającą na jedno wolne miejsce pracy.

Stopa bezrobocia, jako miara pełnego zatrudnienia, ustalana jest na podstawie kryteriów politycznych. Występuje duża rozbieżność poglądów co do ilościowego określenia tej wielkości. Wynika to z konkretnych problemów polityki gospodarczej i panujących doktryn ekonomicznych. Na przykład w Stanach Zjednoczonych Ameryki rządy republikańskie, opierając się na neoklasycznej doktrynie przeciwstawiającej się interwencji na rynku pracy, przyjmują – w porównaniu z administracjami demokratów – wyższą stopę bezrobocia za kryterium pełnego zatrudnienia. Komitet Doradców Ekonomicznych prezydenta Kennedy’ego ogłosił oficjalnie w 1962 roku 4-procentową stopę bezrobocia jako cel polityki pełnego zatrudnienia 7. Był to wyraz kompromisu między zwolennikami wyższego i niższego skwantyfikowania minimum bezrobocia, które uznawane jest za stan pełnego zatrudnienia. Ustawa Humphrey-Hawkins o pełnym zatrudnieniu i wzroście zrównoważonym z 1978 roku, wnosząca poprawki do ustawy o zatrudnieniu z 1946 roku, zalecała osiągnięcie w 1983 roku 4-procentowej stopy bezrobocia w odniesieniu do ludności w przedziale wieku 16 lat i więcej oraz 3-procentowej stopy – w wieku 20 lat i więcej. W Europie Zachodniej normy te zostały ustalone dużo wcześniej. W. Beveridge określił już w 1945 roku dla Wielkiej Brytanii stopę bezrobocia, którą można uznać za stan pełnego zatrudnienia, na poziomie 3% 8. Międzynarodowe porównania dokonywane w latach sześćdziesiątych pokazywały, że pełne zatrudnienie oznaczać może akceptację stopy bezrobocia w przedziale od 3 do 5%. Obecnie wielu ekonomistów uważa, że może ona wynosić od 5 do 7%.

Stopa bezrobocia nie może być wyłączną miarą stopnia realizacji celu pełnego zatrudnienia. Nie uwzględnia ona bowiem drugiego aspektu rynku pracy, to jest liczby wolnych miejsc. Dlatego też należy jeszcze badać relacje między liczbą bezrobotnych a liczbą wolnych miejsc pracy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>