Bezrobocie mis-match

0
comments

W dotychczasowej analizie przyjmowaliśmy założenie o homogenicznym charakterze podaży i popytu na pracę. Zgodnie z tym założeniem kojarzenie pracodawców z pracobiorcami (matching) nie stanowiło żadnego problemu. Codzienne doświadczenia przeczą jednak takiemu założeniu, gdyż na rynku pracy występują problemy z dostosowaniami struktury podaży pracy do zapotrzebowania na nią. Bezrobocie wywołane przez tę przyczynę określane jest jako mis-match 15. Część tego bezrobocia spowodowana jest przez dysproporcje regionalne i wtedy mamy do czynienia z niemobilnymi bezrobotnymi. Przy braku zgodności zawodów wyuczonych bezrobotnych z zapotrzebowaniem podmiotów gospodarczych, występuje kwalifikacyjne bezrobocie typu mis-match. Oba te rodzaje bezrobocia w tradycyjnej klasyfikacji określane są mianem bezrobocia strukturalnego. Zwiększenie bezrobocia mis-match w wyniku zakłóceń gospodarczych prowadzi do wzrostu naturalnej stopy bezrobocia, ponieważ przy U > U ekspansywna polityka w celu zmniejszenia bezrobocia osiągnęła już granicę swoich możliwości. Dodatkowe zapotrzebowanie na pracę na skutek niedopasowań strukturalnych iiie może być zaspokojone i niesie z sobą niebezpieczeństwo wzrostu naturalnej stopy bezrobocia. W tej sytuacji trzeba stosować celowe instrumenty polityki rynku pracy, które polepszą kwalifikacje bezrobotnych. W grę wchodzą także specjalne środki promocji nowych miejsc pracy w regionach szczególnie zagrożonych bezrobociem.

Wystarczy niewielka modyfikacja równania (1), aby ten rodzaj bezrobocia uwzględnić w naszej koncepcji analizy. Rozpatrzmy zatem ponownie funkcję płacy (1), w której jedną ze zmiennych objaśniających jest stopa bezrobocia. Stopa bezrobocia nie nadaje się jednak do mierzenia napięć na rynku pracy w sytuacji, gdy popyt na pracę, a tym samym liczba wolnych miejsc, jest bardzo wysoka, gdyż stopa bezrobocia ekstremalnie może spaść do zera. W takim przypadku stopa wolnych miejsc pracy (U) odzwierciedla lepiej sytuację na rynku pracy. Uwzględniając stopę wolnych miejsc pracy w równaniu (1) otrzymujemy jego następującą postać: Wi – ao,- + P – a\U – a-sUi 4- <14 (13)

Obok stopy wolnych miejsc pracy równanie (13) różni się od wyjściowej funkcji płac (1) tylko indeksem i, który przedstawia heterogeniczność pracy według kwalifikacji i regionów. P występuje w równaniu bez indeksu, gdyż w negocjacjach placowych stopa inflacji dla wszystkich typów pracy jest równa. W analizie uwzględniono jednak ogólną i branżową stopę bezrobocia (U i i/,), gdyż w negocjacjach płacowych ten aspekt jest brany pod uwagę. Agregując równanie (13) dochodzimy do ogólnogospodarczej funkcji płac: W = aQ +P-axU+ a5Var{Ui,Vi) (14)

Naturalna stopa bezrobocia może być opisana za pomocą formuły: U _ ao 4- bp + «5 Vgr(Uj, Vj) gdzie Var(Ui, Vi) jest wariancją między heterogenicznym bezrobociem i wolnymi miejscami pracy, a tym samym wskaźnikiem mis-match.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>